Koldere Kasabası

KOLDERE KASABASI

ÇEVRE
İNCELEMESİ



KASABANIN SOSYO-EKONOMİK DURUMU

Kasabamızın nüfusu 2001 genel nüfus sayımlarına göre 7200‘dür. Kasaba halkının geçim kaynağı ağırlıklı olarak tarımdır, hayvancılıkta diğer geçim kaynağıdır. En çok üretilen tarım ürünleri, pamuk, tütün, üzüm, tahıllar ve zeytindir. Kasabada küçük baş hayvanlardan koyun ve keçi, büyük baş hayvanlardan sığır beslenmektedir. Kasabada tarla tarımı makinalaştırılmıştır. Ürünlerin değerlendirilmesi için gerekli fabrika, imalathane gibi kuruluşlar yavaş yavaş kurulmaya çalışılmasına rağmen yetersiz kalmaktadır.

Kasabada küçük imalat ve tamir atölyeleri mevcuttur. Bunun yanında küçük esnaf diyebileceğimiz marangozlar, bakkallar, kahvehaneler, kasaplar, terziler, ayakkabı satıcıları, ayakkabı tamircileri, berberler, fırınlar ve iki adet akaryakıt bayii bulunmaktadır.

Kasabada cumartesi günleri Pazar kurulmaktadır. Halk tarlasında yetiştirdiği ürünlerini pazarda satma imkanına sahiptir. Çevre köy ve kasabalardan pazara yiyecek ve giyecek satmaya gelenlerde bulunmaktadır. Kasabanın pazarı oldukça zengin olup kasabanın ihtiyaçlarını karşılamaktadır.

Kasabanın arazilerinin çoğu Salihli-Demirköprü Barajı’ndan suyunu temin eden kanallar sayesinde sulanmaktadır. Tarlalarında sulu tarım yapanlar iki ürün alabilmektedirler.

Kasabaya yeni binalar yapılmakta ve kasaba hızla gelişmektedir. Kasabanın cadde ve sokakları hızlı bir şekilde gelişmekte ve her geçen gün kasabamız gelişmektedir.

KASABANIN COĞRAFİ DURUMU

Manisa ilinin doğusunda, Saruhanlı ilçesinin güneyinde, Çal Dağı’nın bir bölümü olan Cevizli Dağı’nın batıya uzantısının Gediz Ovası ile birleştiği yerde kurulmuştur. Kurulduğu yer tepelerin eteğinde engebelerdir. Kasabanın ekilebilir durumda olan 72000 dönüm arazisi bulunmaktadır.

Kasabamız Saruhanlı’ya asfalt, Turgutlu’ya ve Manisa’ya da ayrıca stabilize yollarla bağlanmıştır.

Kasabamızın çevredeki yerleşim yerlerine olan uzaklıkları aşağıda belirtilmiştir.

Koldere.................Manisa 33km Koldere.................Mütevelli 5km
Koldere.................Saruhanlı 13km Koldere.................Gümülceli 6km
Koldere................. Halitpaşa 18km Koldere.................Yeşilköy 7km

İKLİM
Kasaba Ege Bölgesi ve Akdeniz Bölgesi iklimlerine sahiptir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar ılık ve yağışlı geçer. Çevreye çok az miktarda ya da hiç kar yağmaz. Yağan karda ılıman iklim sayesinde erir. Ancak Manisa Dağı’nda kar kışın görülür. Kasabamız çevre yerleşim yerlerine göre yüksekte olduğundan dolayı rüzgarlıdır. En çok karayel (poyraz) görülmektedir.

AKARSU VE GÖLLERİ
Çevrenin en büyük akarsuyu kasabanın güney ve batısını çeviren Gediz Nehri ile kuzeyden geçen kum çayıdır. Kasabanın çevresinde göl bulunmamaktadır.

BİTKİ ÖRTÜSÜ
Çevrede orman yoktur. Ancak Çal Dağı ve eteklerinde ormanlandırma çalışmaları yapılması sevindiricidir. Kasabanın dağ kesiminde çalılıklar vardır. Kırsal kesimlerde zeytinlikler bulunmaktadır.

KÜLTÜR DURUMU
Kasabada iki tane okul bulunmaktadır. Cumhuriyet İlköğretim Okulu 1938 yılında, İlköğretim Okulu ise 1977 yılında eğitim ve öğretme açılmıştır. Çevrede ilkokul sonrası öğrenciler Kur’an kursuna katılmaktadırlar.

Kasaba halkının yaklaşık olarak %85’i okuma yazma bilmektedir. Kasaba çevresindeki arazileri verimli oluşu nedeniyle kasaba halkı eğitime fazla önem vermemektedir ve halk yüksek okul ya da üniversiteye fazla gitmemektedir.

GİYİM KUŞAM
Kasaba halkı genellikle hayvancılıkla, tarımla uğraştığından yaşlı olan erkekler benusek denilen yünden dokuma pantolon, dokuma kazak, yakasız gömlek ve başlarına sarık bağlarlar.

Gençler genellikle bu günün hayat şartlarına ve modaya göre giyinirler. Kadınlar ise çoğu zaman ketenden yapılmış olan siyah zar denilen etek ve üstlükten oluşan iki parçalı giysiyi giyerler. Bayramlarda ise günün modasına göre giyinirler. Gençler genellikle giyime büyük önem gösterirler.

HALKIN ŞİVESİ
Halkın büyük bir çoğunluğu Rumeli’den geldiklerinden dolayı Rumeli Türkçe’si kullanmaktadırlar.

MİLLİ OYUN VE TÜRKÜLER
Kasabanın kendine has oyun ve türküleri yoktur. Çoğunlukla değişik bölgelerden karışık oyunlar oynanmakla birlikte Rumeli’de kasap havası denilen halay çekilir.

KASABANIN TARİHİ
Kasaba halkı tahminen 75-80 yıl önce Bulgaristan2dan İç Anadolu2dan ve Rumeli’den göç ederek gelenler tarafından kurulmuştur. İç Anadolu’dan gelenlere yörük, Rumeli’den gelenlere çapas denilmektedir. Bu gelenlerin bir kısmı kasabamızda yerleşmiş bir kısmı Gümülceli, Develi, Yeniköy, Bedeller, Deynekler, Alibeyli, Büyük Belen, İzzettin köylerine yerleşmişlerdir.

Kasabanın eski kuruluşuna ait elde bir belge olmamasına rağmen çevrede yapılan araştırma ve kazı çalışmalarından anlaşılıyor ki bugünkü kasabamızın yerinde dağa doğru uzanan uzun şehir adı ile tanımlanan dar ve uzun bir şehrin olduğu anlaşılmaktadır.

Tarihte Ege Bölgesi’nde kurulmuş; Etiler, Lidyalılar, Firigyalılar, İyonlar, Romalılar, Anadolu Selçukluları, Saruhan ve Menteşe Beylikleri bu bölgede hüküm sürmüşlerdir. Kasabanın kuruluşunun bu uygarlıklardan hangisi zamanında olduğu kesin olarak bilinmemektedir.

1945’te Koldere-Saruhanlı yolunun yapılması için yapılan çalışmalarda temel kalıntılarına ve çeşitli su köprülerine rastlanmıştır. Bu kalıntılardan da anlaşıldığı gibi burada çok eskiden yerleşim yeri bulunmaktadır. Kalıntılardan yola çıkılarak burada 2000 yıl önce bir şehir kurulduğu tahmin edilmektedir. Koldere-Yeşilköy-Gümülceli üçgeninin arasında bulunan kilisede bu tahminleri doğrulamaktadır.
Osmanlılar zamanında ise buranın veliaht ve vezirlere verilen tımardan olduğu ve en son Abdülhamit’in Çiftliği olduğu bilinmektedir. Cumhuriyet devrinde ise Rumeli’den gelen göçmenlere köy toprakları, toprak tevziat komisyonu tarafından dağıtılmıştır.

Koldere Kasabası 1959 yılında belediye ile yönetilmeye başlanmış ve kasaba özelliğine girmiştir.

SAĞLIK
Çevrenin sağlık durumu sağlık ocağı tarafından yürütülmektedir. Sağlık ocağında 2 doktor, 2 hemşire, 3 sağlık memuru vardır.

kasabamızın resimlerini en kısa zamanda
sitemize koyacağız...